پسر دایی

مقدمه اول: پسر داییم کم سالشه!!

مقدمه دوم: اومده بودن خونه آقا جونم.

-آقا جون بیا این پسته رو بخور، آقاجون بجو

خب حالا تصور کنید پدر بزرگ یکی یکی پسته مغز میکند و به پسر دایی من میدهد:

-آقاجون بجوم؟

- بجو آقاجون

-آقا جون بجوم؟

- بجو اقاجون

-آقا جون بجوم؟

- بجو آقاجون  بجو

-آقا جون بجوم؟

- بجوو آقاجون(خنده حضار)

-آقا جون بجوم؟

- آقاجون بجو نپرس بجو(ادامه خنده حضار)

-آقا جون بجوم؟

- آقا بجو

…

—————————————————————————————————————————————

پاورقی: خب کم سالشه نمیدونم شاید 3 سال شاید 5 سال شاید حتی 6 سال – کم سالشه یعنی کم سالشه یعنی شما تصور کنید لهجه شیرین کودک را

ما به پدر بزرگ میگوییم آقاجون به شما هم ربطی ندارد دلمان میخواهد!

This entry was posted on شنبه, سپتامبر 5th, 2009 at 6:11 ق.ظ and is filed under دل نویس. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. شما می‌توانید پاسخی بگذارید، یا از سایت خود دنبالک کنید.

5 نظر to “پسر دایی”

  1. نحل می گوید:
    سپتامبر 5, 2009 در t 6:15 ق.ظ | پاسخ

    خب حتما نظر هم نباید بدهیم!
    به ما ربطی نداره! دلش میخواد!

    • manfy30 می گوید:
      سپتامبر 5, 2009 در t 6:28 ق.ظ | پاسخ

      بابا شما بزار پست بره بالا!!
      حالا این محسن یه چیزی گفت برا دلش خودش گفت شما نظر بدهید تا رستگار شوید

  2. منیره می گوید:
    سپتامبر 5, 2009 در t 10:11 ق.ظ | پاسخ

    اين پستت محشر بود :) ساده و قشنگ

  3. fakoor می گوید:
    سپتامبر 5, 2009 در t 4:04 ب.ظ | پاسخ

    خيلي جالبه…عجب پسر حرف گوش كني.

يك پاسخ برايش بگذاريد