این روزها بسیار میبینیم که جناح مخالف دولت، دولت را محکوم میکنند که با اینکه در شرایطی بسیار عالی دولت را در دست گرفته است عملکردی بسیار ضعیف داشته
در رابطه با عملکردها حرفهای زیادی زده شده است و جویندگان حق و حقیقت به این باور رسیده اند که عملکرد اجرایی دولت اگرچه ضعفهایی داشته ولی در مقام مقایسه بسیار بی نظیر بوده است. اما در مورد قسمت اول این گفته نسنجیده ، سخنی به میان نیامده است به همین دلیل میخواهم بررسی کنم که ایا واقعا دولت در چه شرایطی سکان مملکت را به دست گرفت
در عرف مباحثات (و البته نه مجادلات) ابتدا سخن مخالف را بررسی میکنند از این رو نگاهی به اتهامات وارده داشته باشیم:
در دوره این دولت قیمت نفت بالاترین مقدار خود را داشته تا حدی که این قیمت به مرز 160 دلار هم رسید
در این دوره رییس جمهور آمریکا مفتضح شده بود
در این دوره اقتصاد آمریکا دچار رکود شده بود و اقتصاد ایران کمتر آسیب دیده است
و این موارد میتوانست ایران را در بهبود روابط خارجی خود یاری کند
این سخنان را از دو منظر میتوان بررسی کرد
از منظر سلبی باید به این نکته توجه کرد که درست است که قیمت نفت نسبت به ارزش دلار بالا رفته است اما ایا همه این صعود به دلیل بالا رفتن ارزش نفت بوده؟
مسلما نه همه میدانند که قیمت دلار افت شدیدی داشته است و در نتیجه ارزش نفتی که این دولت فروخته است در مقایسه با سایر دول قبلی انچنان تفاوتی(که اعلام میکنند) ندارد
و رکود اقتصادی آمریکا و البته غرب بر کشور ما که وارد کننده محصولات آنها هستیم نیز اثر میگذارد و گذاشته است و البته عدم رابطه ما با این کشورها در این مورد به سود ما بوده است و باعث شده است که آسیب کمتری ببینیم
و اما از منظر ایجابی مگر نه اینست که تمام این شرایط حاصل سیاست های به اصطلاح ماجراجویانه دولت بوده است مگر نه اینست که قیمت نفت پس از صدور قطعنامه ها جهش میکرد و مگر نه اینست که بعد از تهید آمریکا و بعد از نطق رییس جمهور در حمایت از فلسطین و نفی هولوکاست قیمت نفت به دلار جهش داشت و مرزها را میشکست
مگر غیر از این است که بوش در زمان آقای خاتمی قهرمانی بود که فاتح عراق و افغانستان گشته واینک خود را برای حمله به ایران آماده میکند مگر همین بوش نبود که در زمان اقای احمدی نژاد تحقیر شد و دیگر پرونده جنگ با ایران از روی میز کار ایشان کنار رفت بوش مگر همان بوش نبود مگر بوش به خاطر شکست هایش در متوقف کردن ایران برای رسیدن به حقوق حقه خودش مضحکه نشد مگر امریکا در همین دوره نبود که اعتراف کرد بدون ایران راه حلی برای عراق ندارد وایا اینها نتیجه کدام سیاست خارجی بود ان سیاست که ایران به امریکا التماس میکرد و یا ان سیاست که بی اعتنا به رفتارهای امپریالیسم از کنار آنها رد میشد
مسلما یکی از دلایل رکود اقتصاد امریکا و اروپا بالا رفتن قیمت نفت است و شاید حتی تحریم های بعضا مضحکی که امریکا علیه ایران داشته نیز در این امر بی تاثیر نباشد. که اینها هم به نحوی باز نتیجه سیاست های به قول شیخ ماجراجویانه دولت بوده است
البته جای سخن هنوز هست که واقعا دولت در چه شرایطی کشور را اداره کرده است. ان شاء الله اگر وقت بود و حوصله ای بیشتر به این مبحث میپردازم
